باده در جام نهاندي و بدان زهر زدي

گفتم اي گل، بشو تاجم،‏ به سرم خار زدي

کنون اين پيکر و جانم جمله ارزاني توست

گرچه خاکستر اين تن همه بر باد زدي

سروده شده در پايان مرداد 84

 شِکوِه کنم دوباره، بر در و ديوارها  

              تاب و توانم گرفت، خاطره و يادها

يار عزيزم همي، آمد و بر دل نشست  

              نغمه عشق بازگشت، بر نفس سارها

اين دل خاموش من، با دَمَش آتش گرفت

             جان به دل و روح داد، بر سر ديدارها

ناگه اين روزگار، زهر به کامم بريخت

             بر دل و بر جان بتاخت، ارتش تاتارها

قفل به دل کوفتند، هردولبان دوختند

             به زهر آغشته است، چنگ دل آزارها

جان دو عاشق ستاند، حکيم جلادشاه

           منطق اين امت است، دل به سر دارها

کشتي مهر درشکست، صخره قلب ددان

           خون دل من بشُست، پنجه کفتارها

ابر سياه پليد، سايه به قلبم فکند

            غنچه باغم بچيد، نعره رگبارها

کنون که بر باد رفت، آن همه اميد و جان

             بار دگر دل بشد، زمره مردارها

باغ حزين دلم، گرچه ندارد گلي

             عطرِ نرفته ز ياد، زنده کند داغ ها  

 سروده شده در نيمه اول اسفند 83 ،‏ براي بزرگي که زود آمد و زود . . .

زآن ميوه خشکيده مپرس که چه بودی

        کان شاخه بيمار تو بودی تو بودی

زآن لشگر مردار مپرس جای دشمن     

        کان قاتل سالار تو بودی تو بودی

اين راه خطير است مپرس علت آنرا    

        کان چاله پر خار تو بودی تو بودی

زآن شيشه بران مپرس جای معمار    

        کان سنگ گران بار تو بودی تو بودی

زآن بره گريان مپرس حال چوپان    

        کان گرگ چمنزار تو بودی تو بودی

زآن ساقه بی گل مپرس جای غنچه     

        کان نعره رگبار تو بودی تو بودی

زآن جام پر از می مده شفا و شربت     

        کان زهر جگر پار تو بودی تو بودی

بهر دل و اين جان مشو مرهم و تيمار      

        کان چنگ دل آزار تو بودی تو بودی

خلاف ادبه ،‏شرمنده ...

دم ز عهد و وعده و پيمان زدی 

           حرف مهر و عشق جاویدان زدی

برسر هربرگ و هر شاخ و درخت

            قول آواز چکاوکها زدی

بوی گندت در پس چهره نهان

            دم زعطر و ناف آهو می زدی

وان دلت شد سنگ قبر عاشقان 

            باز حرف از قلب و مهر و جان زدی

تو نفهمیدی کلامی از سخن    

            لاف نقد و پرسش و پاسخ زدی

از تو کودک دارم اکنون یک سوال 

            با چه رویی با بزرگان دم زدی ؟

مزن اين در که دگر شه به خانه نيست

       آن شوکت و فکرت وزيران به خانه نيست

در اين سرای سنگی بی روح و بی زبان 

       آن خنده و فرمان نرم و صادقانه نيست

رو به همه ياغيان و خائنين بگو        

       آن قاضی و سرباز و حکم عادلانه نيست

گو به همه رعيت و برده و کشاورز          

       آن منجی و حامی زمين و زمانه نيست

چه گدايي و چه مهمان در اين سرا    

        ديگر خبر مُلک و  عمر جاودانه نيست

زان شاه دليران مانده تاج و يکی تخت      

         جز نوکر و جلاد دگر کس به خانه نيست

سروده شده در :

(چهارشنبه 3 فروردين 84)

خوب تعريف نکردم . قافيش هم مناسب نيست ... شرمنده !!!

عشق سرآغاز کار، یک دل و صد شانه بار

     عشوه پرناز یار، صدای لرزش تار

 یعنی کشیدن ناز، قدم به راه دراز     

     در ره عاشق کشان، هم دل و هم جان بباز

 یعنی که گویی به خلق، آدمیان انا الحق

     گرچه به قوم ددان، گویی بر سر دار

 یعنی که در جنگ و رزم، بر دل شمشیر و خصم

     بتاز و خندان برقص، در دل این کارزار

 یعنی که فریاد زن، مست می او منم

     از ته دل داد زن، این منم عاشق به یار

 بُکُش این تن من، مهتر دلهای سخت

     که شمشیر زهر تو، بر گل قلبم چو خار

 با دل سُرخم شدم، اشرف مخلوق او

     ورنه چو ارتش تو، تا ابدم تار و مار

 آدمیان دلسنگ، هر ضربه شمشیر و چنگ

     به نام عشق و فرهنگ، می کندم ماندگار

سروده شده در :

(سه شنبه 2فروردين 84)

منظورم از مهر همان عشق است (کلا در همه به اصطلاح شعرهام )

خانه مهر بر سرم خراب کردند

تا ابد عشق بردلم حرام کردند

زدم زاری کنان بر دامنش چنگ

نصيب جان من جلاد کردند

به جرم مهر و عشق  ای جان جانان

تنم آتش زدند بر باد کردند

تو بشنو اين ندای درد يک دل

نصيب قلب من غمباد کردند . . .

سروده شده در

( چهارشنبه 2 دي 83)

مصراع دوم بيتها با مصراع اول بيت آخر هم قافيه است نه مصراع اول بيت اول  ... اينم يه سبکه ديگه ...

من اين شعرو زمستان گفته بودم براي همين با الان تناسبي نداره. سعی کردم حرفمو بر وزن آهنگی که دوست دارم و خيلی تلويزيون می گذاشت بگم ((ياران چه غريبانه ... رفتند از اين خانه ...))‌.

 شما بگين خوبه يا نه ...

ای باد زمستانه، ای راه پر از چاله

      ای قلب رها از جا، ای عاشق ديوانه

 ای فکر پريشانه، کاشانه ويرانه

      ای سعی بی انجام، دلداده و آواره

 ای زخم عميقانه، اي جاده پر مانع

      ای بار پر از خاشاک، ای وای بر اين شانه

 ای شربت زهرانه، ای صبر غريبانه

      ای آهوی بی ضامن، ای مرگ به چشمانه

 ای شادی و سامانه، ای صاحب اين خانه

      ای ياور بی همتا، شو دوست نه بيگانه

 (سه شنبه 18 اسفند 83)

سلام

خيلي وقت بود که مي خواستم به اينجا بيام. البته ‍پرشن بلاگ هم خوبه اما امکانات اينجا بهتره.

شعرهايي که تو اين دو سه ماه اخير گفتم رو اينجا مي ذارم.اميدوارم خوشتون بياد.

ممنون